Günlük yaşamda işlevini yitiren elektronik cihazlar genellikle düşünmeden çöpe atılıyor. Eski bir telefon, çalışmayan bir bilgisayar ya da kullanılmayan devre kartları çoğu zaman yalnızca atık olarak görülüyor. Oysa bu cihazların içinde yüksek iletkenlik için kullanılan değerli metaller bulunuyor. Bunların başında da altın geliyor.
Küçük Parçaların Büyük Değeri
Elektronik cihazlarda kullanılan altın, mikroskobik seviyelerde yer alıyor. Bu nedenle uzun yıllar boyunca ekonomik açıdan geri kazanılamaz kabul edildi. Çevreye zarar veren yöntemler, bu süreci daha da zorlaştırdı. Sonuç olarak milyonlarca cihaz çöplüklere gönderildi.
Yeni Yöntemlerle Farklı Bir Dönem
ETH Zürih’te yürütülen çalışmalar, bu algıyı değiştirdi. Geliştirilen yöntem, altını seçici biçimde ayrıştırmayı mümkün kıldı. Çevresel risklerin azaltılması, yöntemin en dikkat çeken yönlerinden biri oldu.
Şehir Madenciliği Kavramı
Uzmanlar bu süreci “şehir madenciliği” olarak tanımlıyor. Atıkların yeniden hammaddeye dönüşmesi, klasik madenciliğe alternatif oluşturuyor. Bu yaklaşım, doğal kaynaklar üzerindeki baskıyı azaltma potansiyeli taşıyor.
Yeni Bir Ekonomik Alan
Elektronik atıklardan altın geri kazanımı, yalnızca çevresel değil ekonomik sonuçlar da doğuruyor. Toplama, ayrıştırma ve işleme aşamaları yeni istihdam alanları yaratıyor. Döngüsel ekonomi anlayışı bu noktada önem kazanıyor.
