Bitlis’in Ahlat ilçesinde marangozluk mesleğini sürdüren Hanifi Topal, yıllardır ahşaba şekil vererek mesleğini yaşatıyor. Teknolojinin gelişmesi ve el emeğine dayalı işlere ilginin azalmasıyla marangozluk, unutulmaya yüz tutan meslekler arasında gösteriliyor. Buna rağmen Hanifi Usta, mesleğini severek sürdürüyor. Topal’ın atölyesine zaman zaman çocuklar da uğruyor. Küçük yaştaki çocuklar mesleği öğrenmekten çok hobi amacıyla tahta kesiyor, çivi çakıyor ve zımpara yapıyor. Bu durum, ustanın hem mesleğini sürdürmesine hem de çocukların ahşapla tanışmasına katkı sağlıyor.
Hanifi Usta mesleğini yıllardır sürdürüyor
Ahlat’ta marangozluk yapan Hanifi Topal, ahşap işçiliğinin geçmişten bugüne geçirdiği değişimi yakından bilen ustalardan biri. El aletleriyle çalışmanın sabır ve dikkat gerektirdiğini belirten Topal, mesleğin eski günlerde daha fazla ilgi gördüğünü ifade ediyor. Günümüzde hazır ürünlerin yaygınlaşmasıyla birlikte marangozluk da eski yoğunluğunu kaybediyor.
Buna rağmen atölyesindeki çalışmalarına devam eden Hanifi Usta, ahşabın şekillenme sürecinden büyük keyif aldığını söylüyor. Ona göre marangozluk yalnızca bir meslek değil, aynı zamanda el becerisi ve emek isteyen bir uğraş.
Çocuklar atölyede ahşapla tanışıyor
Hanifi Topal’ın atölyesinin dikkat çeken ziyaretçileri ise çocuklar oluyor. Zaman zaman atölyeye gelen küçük çocuklar, ustanın gözetiminde basit marangozluk işlerini deniyor. Tahta kesmek, çivi çakmak ve zımpara yapmak çocukların en çok ilgisini çeken çalışmalar arasında yer alıyor.
Çocukların çoğu marangozluğu meslek olarak öğrenmek amacıyla değil, hobi olarak deneyimliyor. Ancak Topal, bu ziyaretlerin ahşap işçiliğinin tanınması açısından değerli olduğunu düşünüyor. Çocukların el emeğiyle ortaya bir ürün çıkarması, hem onların becerilerini geliştirmesine hem de geleneksel mesleklere merak duymasına katkı sağlıyor.
Marangozluk unutulmasın diye direniyor
Hazır mobilya ve seri üretimin yaygınlaşması, geleneksel marangozluğun çalışma alanını daraltıyor. Ahlat’ta mesleğini sürdüren Hanifi Topal ise tüm bu değişime rağmen ahşap işçiliğinden vazgeçmiyor.
Usta, mesleğin gelecek kuşaklara aktarılmasının önemine dikkat çekerken, atölyesine gelen çocuklarla deneyimlerini paylaşmaya devam ediyor. Ahşabın kokusu, el aletlerinin sesi ve ustanın yıllar içinde edindiği tecrübe, Ahlat’taki küçük atölyede geleneksel marangozluğun hâlâ yaşadığını gösteriyor.
